اين شعر از احمد بهمنيار{دهقان كرماني}(معاصر) مي باشد.
"گاو ميش وغوك"
گاوميشي ز تشنگي بي تاب
شد زلب چشمه تابنوشد آب
غوككي* زشتروي و بد اندام
كاندر آن چشمه جسته بود مقام
برای دیدن ادامه ی شعر به ادامه مطلب بروید.
لطفا بانظر های خوبتان ما را راهنمایی کنید.